Verpakkingsgekte

theezakjesMet wie zou jij graag 24 uur willen doorbrengen?’ en: ‘Welke leeftijd zou je het liefst voor altijd willen hebben?’. Herkent u ze? De vragen op de labels van de zakjes waarin een gram thee zit. De Pickwick actie. Wat je ermee moet, dat weet ik niet, maar ‘men’ gaat ze wel lezen. Die labeltjes, die staan voor mij symbool voor – de verpakkingsgekte. En het nagenoeg onmogelijk maken om fatsoenlijk te kunnen afvalscheiden. Want: de PickWick zakjes met vraaglabels, zijn van een cellulose achtige stof (mag niet in de groenbak). Het touwtje zit aan het labeltje met een lijmsoort die evenmin in de groenbak mag. Dus het theezakje van DE mag officieel niet bij het groenafval, tenzij je het zakje verwijdert en de thee er los in gooit. Nou gaan er bij mij thuis gemiddeld 10 zakjes thee per dag door, dus dat wordt op jaarbasis al gauw 5200 zakjes. Neem kantoor erin mee – zitten we op een slordige 15.000 zakjes. Dat is een beste klus.

Vroeger hadden we het verpakkingenconvenant – een afspraak tussen overheid en ‘de industrie’ dat er (blister)verpakkingen ouden worden gebruikt – doosje in doosje in plasticje bijvoorbeeld. Ik vermoed dat het convenant bij het grofvuil is beland. Het bewuste theezakje zit in een papieren zakje. Dit papieren zakje zit in een kartonnen doosje, dat in een cellofaantje zit. En dat cellofaantje zit weer dusdanig goed om het doosje gesloten, dat je het niet eenvoudig van het doosje af krijgt. Daar schiet de schaar te hulp. Dus, voor één kopje thee krijg je een klein bergje afval cadeau. Neem je het over een jaar, dan is het kleine bergje ineens een tafelvullende hoop. Voor een kopje thee.

De koekjes die in drie verpakkingen zitten, snoepjes (snoep in wikkel, omwikkeld in klein zakje, klein zakje in groot zakje, alle grote zakjes in grote doos). En toppuntuitschieters zijn bij Bol.Com of Zalando bestelde spullen. Het kan een boekje of maatje 32 zijn, maar de doos biedt voldoende ruimte voor een Dikke van Dale en drie paar maat 46. De rest wordt opgevuld met luchtgevulde plastic kussentjes. We vervoeren dus best veel lucht.

Tot slot nog één verpakkingsbijzonderheid: ik koop op zaterdag vleeswaren. Ja, mijn milieuzonde. Maar wel lekker – en de jongens komen er voor thuis. In de loop der jaren is de consument gewend aan zo dun mogelijke plakjes. En wat gebeurt er als je heeeeeel dunne plakjes hebt? Juist, dan plakken de plakjes aan elkaar. Dus doet de slager er vooraf een plastic folie tussen. Ik ben benieuwd hoeveel ons het oplevert als ik een jaar plastic tussenvleesfolie spaar. Kijken of ik het kan inwisselen voor een paar ons ribeye…..

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s